zaterdag 21 april 2018

Top Tien van week 16

We hebben deze week toch weer een bijzondere top tien. Met een  op 1 binnenkomende Nicci French die hun Friedaserie nu afsluiten. De dwarsliggerversie staat op plek vijf wat inhoudt dat de dwarsligger een blijvend iets is geworden, als men zo in grote getale een dwarsligger aanschaft. Ook de nieuwe Arlidge staat hoog, terwijl op plek nummer tien de goedkope versie van Iene Miene Mutte staat.
Op de derde plek de nieuwe Jo Nesbo Macbeth. Kortom: men heeft de top tien lekker opgefrist met nieuwe boeken.


  • 1

    Nicci French

    De dag van de doden

  • 2

    M.J. Arlidge

    Klein klein kleutertje

  • 3

    Jo Nesbø

    Macbeth

  • 4

    Linda van Rijn

    Zeezicht

  • 5

    Nicci French

    De dag van de doden.

  • 6

    Dan Brown

    Oorsprong

  • 7

    Daniel Cole

    Ragdoll

  • 8

    Preston & Child

    Stad van de eeuwige nacht

  • 9

    Sophie Hannah

    Fatale fout

  • 10

    M.J. Arlidge

    Iene miene mutte

Stichting CPNB
Boekenbon. Precies 't goede cadeau.


Cover van deze week

Ik ben weer eens nieuwsgierig wat jullie van een cover vinden. Deze viel mij namelijk van de week op en ging zelf de achterflap lezen.
Wat vinden jullie van de cover? Wil je ook weten waar hij overgaat, mooi of helemaal niet? Zet je mening maar onder het bericht in de groep.

vrijdag 20 april 2018

Win Als ik doodga voor ik opsta

Tamara is dit jaar een nieuwe recensent bij ons en uiterst kritisch. Alleen boeken die ze las en echt goed vond, mogen bij haar in de boekenkast.  Als ik doodga voor ik opsta van Emily Koch heeft zowaar een plek op een plank in haar kast veroverd!
Wil jij deze absolute aanrader winnen? Dat kan deze week namelijk.

Wat moet je doen?
1. Je bent lid van Thrillerlezers! Zo niet dan wordt je dat via hier
2. Noem 2 dingen die Tamara tijdens het lezen deed. In haar recensie kan je het antwoord vinden.
Recensie
Stuur jouw antwoord naar Thrillerlezersblog@gmail.com ovv Koch
3. Voor een extra kans mag je hieronder schrijven waarom juist dit boek jou aanspreekt


Waar gaat het boek over?
Iedereen denkt dat Alex in coma ligt en nooit meer wakker zal worden. Maar hij hoort alles wat er rondom zijn ziekenhuisbed wordt gezegd. Hij hoort dat er op zijn vriendin wordt ingepraat - ze moet hem vergeten en verder leven. Hij hoort zijn familieleden opperen dat een milde dood misschien het beste is. En dan hoort hij dat zijn noodlottige ongeluk misschien helemaal geen ongeluk was.
Alex duikt in zijn herinneringen en pijnigt zijn hersenen om te ontdekken wie de moordaanslag heeft gepleegd. Vanuit de gevangenis van zijn eigen lichaam moet hij het antwoord vinden voordat zijn behandeling wordt stopgezet, en voordat er nieuwe slachtoffers vallen. Want Alex is niet het enige doelwit...
In dit beklemmende, uiterst originele debuut schetst Emily Koch een onvergetelijke verteller die vecht tegen zijn eigen machteloosheid en tegen de tijd die wegtikt. De lezer wordt meegesleurd in een verhaal vol subtiliteit, verwarring, frustratie en bovenal spanning.
Emily Koch werkte jarenlang als journalist in Bristol, maar stopte met haar baan om een mastergraad in Creative Writing te halen aan Bath Spa University. Als ik doodga voor ik opsta is haar debuut.

Het moment van de afrekening van Willen-Anton Hoogveld


“ Haar zoon Macel, zeventien jaar oud, hing aan de haak van de plafondlamp met om zijn nek een stuk van haar blauwe waslijn.”

Voorjaar 2011. De 47-jarige homoseksuele vrijgezel Willem-Anton Hoogveld leidt een rustig en comfortabel leventje als frauderende vermogensbeheerder. Een bericht op het intranet van zijn werkgever brengt bij Hoogveld echter een diep weggestopt jeugdtrauma naar boven. Hoogveld raakt hierdoor emotioneel volledig uit balans. Hij besluit tot drastische stappen om definitief af te rekenen met het verleden: een beslissing met fatale gevolgen. Een ontmoeting in het najaar van 2014 zal de cirkel met het verleden uiteindelijk rond maken. Maar voordat het doek definitief valt, doet Hoogveld nog één onaangename ontdekking…

Dit boek neemt je mee naar het heden en verleden van Willem – Anton. Het leuke hieraan is de herkenning aan de schooltijd en de muziek. Zodra ik een nummer las, hoorde ik het ook meteen in mijn hoofd. Ook het onbeholpen van een tiener zijn , met de nodige tegenslagen of het pesten was een herkenningspuntje. Zijn schooltijd bracht mij weer even terug in de tijd.
Het boek is niet zozeer spannend van de spanning maar wel spannend als in of het hem gaat lukken, komt ie ermee weg en wat heeft zich nog meer afgespeeld in het verleden?
Het boek houdt je dus volledig in z'n greep en elk moment werd gebruikt om toch even dat ene zinnetje of 2,3,4,5,6, te lezen of toch nog even een hoofdstukje of 2,3,4,5,6.

Het jammere van het boek vond ik wel de toevalligheden. De ontmoeting met Brigit en Leon waren echt té toevallig en dat voor mij even een beetje afbreuk op het verhaal. Leon had van mij wel uit het verhaal gelaten worden, eerlijk gezegd. Of anders ingekleed.

De personages zijn mooi neergezet en je voelt met alle erg betrokken. Ook de omgeving is goed geschetst waardoor je duidelijk een beeld krijgt van de aanwezigen en de omgeving.

Het boek begint ijzersterk, maar zwakte na het midden toch wat af, zeker na de ontmoeting van Brigit en Leon. Toch was de ontknoping  van wie de kaartjes had geschreven wel mooi en verrassend. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik niet zo goed weet wat ik nu precies van het einde moet vinden. Zeker gezien het begin van het boek, vond ik het einde daarom wat “slapjes”.
Ondanks dat had het boek mij zeker vermaakt.

Komt dit boek in mijn boekenkast? :  Nee.
Hoop ik meer van deze auteur te lezen?: Ja eigenlijk wel.
Zal ik dit boek aan anderen aanraden?:  Ja dat wel.

Dit boek krijgt van mij 3 kraaien.



donderdag 19 april 2018

Op de thee... met Jennefer Mellink

Jennefer Mellink schreef al een paar hele goede Young Adultboeken en begin mei verschijnt Vermoorde onschuld, waar ik heel nieuwsgierig al naar ben. Maar eerst hebben wij Jennefer Op de thee met vijf vragen uit de Teatopics van Pickwick:

1. Hoe ziet jouw droomhuis eruit?

Mijn droomhuis is niet te groot, maar ook zeker niet klein, heeft een leuke tuin vol planten en gezellige hoekjes en staat aan de rand van een gezellig dorp. Het belangrijkste aan mijn woonomgeving vind ik de wandelmogelijkheden: die moeten er in overvloed zijn. Ik woon nu in Twello: een groen dorp met leuke winkels om de hoek. Ook steden zijn binnen handbereik (Deventer en Apeldoorn). Het treinstation is dichtbij en met de auto ben ik binnen twintig minuten op de Veluwe. Als ik zou moeten verhuizen naar een andere plaats, zou ik kiezen voor een dorp als Oosterbeek: wat is het daar prachtig! Ook Amersfoort, mijn geboorteplaats, trekt me nog steeds. Maar voorlopig blijf ik lekker in mijn huidige huis in Twello.

2. In welk boek zou jij de hoofdpersoon willen zijn?

De boeken die ik lees zijn bijna allemaal thrillers. De hoofdpersonages staat allemaal iets vreselijks te wachten, dus een van hen zou ik niet willen zijn. Als ik een hoofdpersoon zou moeten zijn, dan zou ik kiezen voor een personage uit een fantasieverhaal. Het liefst iemand die in een prachtig bos woont, allemaal mooie dingen meemaakt (die in het echte leven niet kunnen) én met dieren kan praten. Dan kom ik, denk ik, in een sprookje terecht 🙂 En ze leefde nog lang en gelukkig…

3. Wat brengt een lach op jouw gezicht?

De zon, een lammetje/kalfje in de wei, een mooie wandeling, de vogeltjes buiten die je de hele dag hoort in dit jaargetijde, mijn vrolijke hond Takkie, de appjes van mijn beste vriendin, de grapjes van mijn vriend (die hij tot in den treuren herhaalt), een ijsje met mooi weer, alles wat nu groeit en bloeit, een mooie recensie over een van mijn boeken, leuke vragen tijdens / na afloop van een lezing op scholen etc.

4. Wat is het leukste feestje waar jij ooit bent geweest?

Ik ben niet echt een feestjesbezoeker. Maar er was een dag, lang geleden, en dat was écht een feestje. Ik was toen met mijn moeder in Las Vegas en daar hadden we afgesproken met de violist van Shania Twain (die had ik een keer eerder ontmoet, dus we kenden elkaar een beetje). Hij was ook de violist van Celine Dion geweest en zij trad die avond op in Las Vegas. Hij nam mij naar haar concert en dat was in één woord fantastisch! Een dag om nooit te vergeten.

5. Wat is het ondeugendste wat jij vroeger hebt uitgespookt?

Ik was vroeger (en nu nog steeds) behoorlijk braaf. Ik ging bijna nooit uit, was altijd optijd thuis en deed geen stiekeme dingen. Het meest ondeugende (dat woord dekt de lading niet eens) dat ik heb gedaan is een paar hondenkoekjes jatten voor mijn hond Cecil. Ik was toen, denk ik, een jaar of negen a tien en ik liep met Cecil de Pet’s Place in. Daar stonden toen nog van die megabakken met brokjes en koekjes die je zelf kon scheppen (net als bij de Jamin). Shame on me.

Stille oorlog van Andreas Norman

Andreas Norman – Stille oorlog
Auteur:  Andreas Norman
Titel: Stille oorlog
Uitgeverij: Karakter Uitgevers

Citaat:
Nu is ze aan hem verbonden door middel van schuldgevoel en dankbaarheid, de sterkste band die er bestaat.

Achterflap:
Stille oorlog is een briljante thriller over leugens en macht, verraad en liefde. Een verhaal vol zinderende spanning en huiselijke beproevingen, doorspekt met dat beklemmende gevoel uit spionagethrillers.
Wie kun je nog vertrouwen als je grote geliefde misschien wel je grootste vijand is? Bente Jensen, een Zweedse spion werkzaam in Brussel, in het hart van de Europese Unie, weet wat het is om in een leugen te leven. Als ze een duister geheim in haar eigen familie ontdekt, stort haar wereld in. Bovendien onthult het geheim een groot gevaar.

De Zweedse schrijver Jakob “Andreas” Norman (1973, Farsta Stockholm) werkte voor het ministerie voor Buitenlandse zaken. Na de tsunami in 2004 werd hij als crisismanager uitgezonden naar Thailand. Zijn boeken zijn beïnvloed door zijn ervaringen en het werk dat hij verrichtte in het kader van terrorismebedreiging. In 1996 maakte hij zijn literaire debuut met een dichtbundel. Zijn eerste thriller En rassande eld werd in 2013 uitgegeven in Zweden, een jaar later verscheen het in een Engelse vertaling als Into a raging blaze en kwam op de shortlist voor de CWA International Dagger, waarna het ook verfilmd werd. Stille oorlog is het tweede deel van een serie met Bente Jensen en het eerste dat naar het Nederlands is vertaald.

Stille oorlog speelt zich af in de wereld van de inlichtingendiensten met name de Zweedse Sectie voor Bijzondere Informatieverwerving en MI6, die nauw samenwerken en regelmatig informatie uitwisselen die van belang is voor de spionage. Bente Jensen, hoofd van de Sectie, is gedetacheerd naar Brussel waar ze contacten onderhoudt met Jonathan Green, die werkt als commercieel adviseur voor de Britse ambassade als dekmantel. Het vertrouwen wordt geschonden als Bente Jensen via een Brits lek, B54, vertrouwelijke informatie krijgt toegespeeld over een geheime Britse operatie, Hercules genaamd. De Britten doen er alles aan om het lek te dichten en om te voorkomen dat de gevoelige informatie uitlekt. De ontstentenis bij Bente is groot als blijkt dat Jonathan Green zijn assistente de opdracht heeft gegeven om Fredrik, Bentes echtgenoot, te benaderen om zo de documenten terug in handen te krijgen. Zowel Bente Jensen als Jonathan Green zetten hun carrière als spion op het spel maar wie trekt uiteindelijk aan het langste eind.

De foto op de cover is goed gekozen en heeft een mysterieuze uitstraling, de lange schaduw wekt de indruk dat er geheimen schuilgaan die beter verborgen blijven. Het boek bevat alle aspecten voor een spionagethriller maar mist actie en spanning, waardoor de goed uitgewerkte plot aan kracht verliest. Bovendien is het einde redelijk voorspelbaar en wekt het nauwelijks verbazing. Het verhaal is aangenaam om lezen, soms mist het echter belangrijke details waardoor je even tijd nodig hebt om de juiste linken te leggen. Mijn belangstelling werd meer vastgehouden door de ontwikkelingen in het familieleven van het hoofdpersonage, wat overigens een grote rol speelt, dan voor de aspecten van de spionage. Dat maakt van Stille oorlog geen slecht boek, spanning is echter de grote afwezige waardoor het meer een goed spionageverhaal is. Norman heeft zeker potentieel als auteur maar heeft met Stille oorlog een kans gemist om een goed uitgewerkte spionagethriller te schrijven.

Bovendien heb ik mij gestoord aan een detail in de vertaling; de Brusselse straatnamen zijn allemaal in het Frans en hetgeen wel in het Nederlands wordt genoemd, heeft dan nog de verkeerde spelling. Ik zou deze keuze nog begrijpen als het boek zich afspeelde in het Franstalige milieu maar gezien de tweetaligheid van Brussel en de taal van de doelgroep is dit, naar mijn mening, niet logisch.

De ontbrekende spanning en actie resulteren in 3 kraaien.

Eindbeoordeling:

Originaliteit: 3
Leesplezier: 3
Psychologie: 3
Schrijfstijl:  4
Spanning: 2
Plot: 3

Deze recensie is mits kleine aanpassingen conform de vormgeving ook te lezen op https://www.leveninextratijd.be/

Tilly Hoskens

woensdag 18 april 2018

Verhoefs boeken in de vertaling

America, here I come!

 schreef Esther Verhoef op haar  met daarbij de leuke foto die je ook hier ziet.

Voor Lieve Mama en De kraamhulp zijn namelijk de Amerikaanse rechten gekocht door AmazonCrossing. Onduidelijk is nog welke van de twee het eerst vertaald zal gaan worden. Wel is duidelijk dat 1 van de 2 in 2019 in de Amerikaanse boekhandels zal zijn.

Het boek Lieve mama verschijnt niet alleen in Amerika, maar ook nog in Duitsland, Frankrijk en Spanje.

De boeken verschijnen niet onder haar eigen naam, maar onder een pseudoniem Nova Lee Maier. Onder deze naam verscheen De kraamhulp al in Denemarken, Zuid-Korea en in Hongarije. Ook Taiwan en Turkije zullen nog volgen.
Topprestatie van een van Nederlands -en in ieder geval de mijne- meest geliefde thrillerauteurs.